Archiwum

Cyberiada Cyberiada-plakat

Spektakle: 25.V.2013 godz. 19:00 (PREMIERA), 26.V.2013 godz. 18:00, 28.V.2013 godz. 19:00, 28.IX.2013 godz. 19:00, 29.IX.2013 godz. 19:00, Teatr Wielki Opera Poznań

Libretto: Krzysztof Meyer
Kierownictwo muzyczne: Krzysztof Słowiński
Reżyseria: Ran Arthur Braun
Soliści, chór i orkiestra Teatru Wielkiego w Poznaniu

Cyberiada – fantastyczna opera komiczna w trzech aktach Krzysztofa Meyera została napisana w 1970 roku. Fabułę libretta kompozytor oparł na cyklu opowiadań Stanisława Lema. W roku 1970 Cyberiada została wyróżniona nagrodą Grand Prix, przyznaną przez księcia Pierre de Monaco.

____________________________________________________________________________________________________________

Koncert
w ramach Festiwalu „Warszawskie Spotkania Muzyczne”
11.V.2013 godz. 19:00, Studio Koncertowe Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie

Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus
Krzysztof Słowiński – dyrygent

Tomasz Jakub Opałka – Collisions of the Matter na orkiestrę symfoniczną
Zbigniew Bagiński – IV Symfonia*
Krzysztof Penderecki – Symfonia nr 4 „Adagio” na orkiestrę symfoniczną

*prawykonanie

____________________________________________________________________________________________________________

Służąca panią (La serva padrona)

Spektakle: 16.XI.2012 godz. 19:30, 20.XI.2012 godz. 19:30, 27.XI.2012 godz.19:30, 22.I.2013 godz. 19:30, 13.IV.2013 godz. 19:30, Teatr Wielki Opera Poznań

Kierownictwo muzyczne: Krzysztof Słowiński
Reżyseria: Natalia Babińska
Scenografia: Diana Marszałek
Soliści i członkowie orkiestry Teatru Wielkiego w Poznaniu

Część I.
Bogaty Uberto czeka od paru godzin, aż jego pokojówka Serpina poda mu śniadanie i skończy go ubierać, gdyż spieszno mu wyjść na miasto. Niestety, Serpina zachowuje się jak pani domu, rozstawiając po kątach nie tylko niemego służącego Vespone, ale i samego pryncypała. Uberto zaczyna mieć tego dosyć, jego protesty nie robią jednak żadnego wrażenia na Serpinie, która zamyka przed nim drzwi na klucz i udziela surowej lekcji sprawowania: milczeć i słuchać. Doprowadzony do ostateczności Uberto rozkazuje Vesponowi, by natychmiast znalazł mu żonę, wszystko jedno jaką, byle zaprowadziła porządek w tym domu wariatów! Serpina uznaje, że to świetny pomysł, z jedną poprawką: po co szukać na mieście czegoś, co jest pod ręką, skoro najlepsza kandydatka na żonę to przecież ona sama!

Część II.
Aby przełamać opory Uberta, który jak wszyscy mężczyźni nie wie, co leży w jego interesie, Serpina przebrała Vespona za żołnierza, z szablą u boku, sumiastym wąsem i tutti quanti, informując pryncypała, iż skoro ten odrzuca jej rękę, ona poślubi tego marsowego piastuna nazwiskiem kapitan Nawałnica. Uberto zrazu rechoce z zachwytu, łzy Serpiny wszakże znajdują drogę do jego kamiennego serca. Przyparty do muru, opiera się jeszcze, aż wreszcie Serpina oznajmia mu w imieniu straszliwego kapitana, że ma wyposażyć pannę młodą w sute wiano. Widząc matamora z obnażoną szpadą, Uberto ostatecznie traci kontenans i stwierdza, że z dwojga złego woli sam poślubić nieszczęsną. Wówczas dopiero Vespone zdziera sztuczne wąsy, a Serpina pada w ramiona pryncypała: służąca została panią.

____________________________________________________________________________________________________________

Koncert
3.VI.2012 godz. 11:00, Filharmonia Warmińsko-Mazurska w Olsztynie

Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Warmińsko-Mazurskiej
Gabriela Karpiesiuk – wiolonczela
Aleksandra Bałdys, Katarzyna Gołofit – duet fortepianowy
Krzysztof Słowiński – dyrygent

Camille Saint-Saëns – I Koncert wiolonczelowy a-moll op. 33 (część I)
Camille Saint-Saëns – Karnawał zwierząt

___________________________________________________________________________________________________________

Koncert
w ramach Festiwalu „Warszawskie Spotkania Muzyczne”

17.V.2012 godz. 19:00, Zamek Królewski w Warszawie

Orkiestra Kameralna Filharmonii Narodowej
Alina Mleczko – saksofon
Krzysztof Słowiński – dyrygent

Zbigniew Penherski – Mała suita w staromodnym stylu na kameralną orkiestrę smyczkową
Edward Sielicki – Differentia specifica (Una fantasia quasi tango) na saksofon sopranowy i orkiestrę
smyczkową *
Feliks Łabuński – Suite for String Orchestra in Three Movements
Krzesimir Dębski – Trois nouvellettes na smyczki *
Grażyna Pstrokońska-Nawratil – Ice-land na orkiestrę smyczkową
Grzegorz Duchnowski – Wariacje kurpiowskie na orkiestrę smyczkową *

*prawykonanie

___________________________________________________________________________________________________________

Ożenek. Zdarzenie całkiem niewiarygodne
w 2 aktach według Modesta Musorgskiego i Mikołaja Gogola

Spektakle: 19.IV.2012 godz. 19:30 (premiera prasowa), 20.IV.2012 godz. 19:30 (PREMIERA), 24.IV.2012 godz. 19:30, 25.IV.2012 godz. 19:30, 26.IV.2012 godz. 19:30, 5.V.2012 godz. 19:30, 6.V.2012 godz. 19:30, 31.V.2012 godz. 19:30, 4.XII.2012 godz. 19:30, 5.XII.2012 godz. 19:30, Teatr Wielki Opera Poznań

Kierownictwo muzyczne: Krzysztof Słowiński
Reżyseria: Monika Dobrowolańska
Scenografia i kostiumy: Hanna Sibilski
Choreografia: Natalia Draganik
Soliści i członkowie orkiestry Teatru Wielkiego w Poznaniu

Leniwy i wcale już niemłody Podkolesin za namową żonatego przyjaciela i przebiegłej swatki daje się wciągnąć w małżeńską intrygę. Jego przyszłą żoną ma zostać – także już niemłoda – Agafia Tichonowna, która do małżeństwa ma podejście bardzo… pragmatyczne. Mimo to wokół niej roi się od zalotników różnej maści, którzy z niesłabnącym zaangażowaniem próbują zdobyć jej względy. Podkolesin ma jednak coś, czego nie mają inni absztyfikanci – odpowiednią pozycję społeczną.
Niezwykle barwną i humorystyczną galerię Gogolowskich postaci muzycznie dopełnia Modest Musorgski i powstaje dzieło, wobec którego nikt nie pozostaje obojętny. Nie da się oprzeć mistrzowsko namalowanemu satyrycznemu obrazowi obyczajowości rosyjskiej, udźwięcznionemu bez nadęcia, a jedynie czystą „prozą muzyczną”. Ożenek, wypływający z fascynacji kompozytora korespondencją słowa i muzyki, jest operą, która przez swoją uniwersalną wymowę nie traci na aktualności i bawi/smuci kolejne pokolenia.

___________________________________________________________________________________________________________

Śpiąca Królewna

Spektakle: 4.XII.2011 godz. 18:00 (PREMIERA), 6.XII.2011 godz. 11:00, 7.XII.2011 godz. 11:00, 8.XII.2011 godz. 11:00, 10.I.2012 godz. 12:00, 31.III.2012 godz. 18:00, Teatr Wielki Opera Poznań

Kierownictwo muzyczne: Krzysztof Słowiński
Reżyseria: Zofia Dowjat
Scenografia: Luigi Scoglio
Choreografia: Iwona Pasińska
Soliści, balet i członkowie orkiestry Teatru Wielkiego w Poznaniu

Ottorino Respighi oparł Śpiącą Królewnę na bajce Charlesa Perrault z 1689 roku. Premiera pierwszej wersji spektaklu odbyła się w 1922 roku w Rzymie i początkowo była przedstawieniem kukiełkowym. Kilka lat później, na specjalne zamówienie teatru Odescalchi w Turynie, Respighi stworzył nową wersję Śpiącej Królewny, której premiera odbyła się w 1934 roku. Kukiełki zastąpiła ponad setka dzieci, odgrywających spektakl w akcie pantomimy, zaś wszelkie partie wokalne wydobywały się z orkiestronu. Sam kompozytor określał muzykę do Śpiącej Królewny mianem niewinnego żartu na współczesny melodramat. Z kolei krytycy podkreślają finezyjność, z jaką Respighi połączył prostotę i uniwersalność dźwięków z nawiązaniami do największych kompozytorów – Wagnera, Czajkowskiego, czy Pucciniego. Dzięki temu słuchanie eklektycznej Śpiącej Królewny sprawia przyjemność nie tylko dorosłym, ale przede wszystkim dzieciom. Dzieci ujrzą na scenie w magiczny sposób pokazane 100 lat z historii świata. Na ich oczach wszyscy bohaterowie przejdą niezwykłą przemianę. Śpiąca Królewna jest dziełem wyjątkowym. Przenosi słuchaczy w wysmakowany świat muzyki, uczy, wciąga, wzrusza, a na koniec bawi szczęśliwym zakończeniem. A śpiące królewny przecież poruszają każdego, choć nie każdy jest w stanie się do tego przyznać.

____________________________________________________________________________________________________________

Recital fortepianowy

11.X.2011 godz. 19:00, Teatr Wielki Opera Poznań

Krzysztof Słowiński – fortepian

Ferenc Liszt – Hexameron
Ferenc Liszt – Fantasia quasi Sonata „Po lekturze Dantego”
Fryderyk Chopin – Sonata b-moll

____________________________________________________________________________________________________________

Św. Franciszek i Wilk z Gubbio

Spektakle: 8.X.2011 godz. 19:00, 9.X.2011 godz. 19:00, 18.III.2012 godz. 19:30, 29.III.2012 godz. 19:30, 3.IV.2012 godz. 19:30, Teatr Wielki Opera Poznań

Kierownictwo muzyczne: Krzysztof Słowiński
Reżyseria: Piotr Bogusław Jędrzejczak
Soliści i członkowie orkiestry Teatru Wielkiego w Poznaniu

Poznańska premiera powstała na podstawie opowieści, zawartej w zbiorze Kwiatki św. Franciszka Ugolino z Montegiorgio. Opera semantyczna – jak ją określił sam kompozytor – jest dziełem wyjątkowym. Już podtytuł Kotlety świętego Franciszka mówi o surrealistycznym podejściu do średniowiecznej legendy. Biorąc pod uwagę rysunki, które umieścił Themerson na kartach patytury widać, że nie ma żadnego śladu po klasycznej operze wielkich mistrzów tego gatunku.
Realizatorzy poznańskiej produkcji podeszli to swojej pracy bardzo poważnie, by poprzez doskonałe zrozumienie nierozerwalnych elementów, jakimi są muzyka, tekst, obraz i taniec, spotęgować ironię, absurd, groteskę i komizm zawartych w dziele Stefana Themersona.

____________________________________________________________________________________________________________

Mandragora. Nieznany Szymanowski.

Spektakle:
28.V.2011 godz. 21:30 (pokaz przedpremierowy), Dwór w Podstolicach
3.VI.2011 godz. 21:00 (pokaz przedpremierowy), Dwór w Koszutach
24.VI.2011 godz. 22:00 (PREMIERA), 25.VI.2011 godz. 22:00, 26.VI.2011 godz. 22:00, Plac Wolności w Poznaniu
9.VIII.2011 godz. 21:30, Schloß Friedrichsfelde w Berlinie, Niemcy
21.VIII.2011 godz. 22:00, Plaza Porticada w Santander, Hiszpania (w ramach Festival Internacional de Santander)
4.IX.2011 godz. 20:00, Willa Decjusza w Krakowie
9.IX.2011 godz. 22:30, 10.IX.2011 godz. 22:30, Teatro Español La Plaza de Santa Ana w Madrycie, Hiszpania

Kierownictwo muzyczne: Krzysztof Słowiński
Scenariusz i reżyseria: Michał Znaniecki
Choreografia: Iwona Pasińska
Soliści i członkowie orkiestry Teatru Wielkiego w Poznaniu

Mandragora to historia człowieka, everymana, który chciał stać się kimś innym – lepszym, modniejszym…
Opowieść skupia się wokół Monsieur Jourdaina, bohatera z molierowskiej komedii Mieszczanin szlachcicem. Jourdaina zachwyca wszystko to, co wiąże się z wyższymi sferami. Chcąc dorównać szlachcie, bierze lekcje muzyki, tańca, fechtunku. Zatrudnia nawet nauczyciela filozofii, aby móc swobodnie poczuć się w towarzystwie.
Mandragora, to przejście z everymanem przez molierowską komedię dell’arte, wpisaną w szerszy kontekst. Plenerowa forma spektaklu sprawi, że przygody i doświadczenia głównego bohatera staną się każdemu jeszcze bliższe i będzie mógł w nich uczestniczyć. Publiczność siedząca przed fasadą budynku, będzie miała okazję obserwować wszystkie okna, balkony i galerie, które zostaną wypełnione światłem i ruchem. Odkryje to nieznane oblicze architektury i kompozytorów – Szymanowskiego, Lully’ego, Straussa, którzy w swoich dziełach odwoływali się do Mieszczanin szlachcicem. Poznański Plac Wolności i fasady Arkadii zamienią się w bajeczną krainę, pełną muzyki, tańca i kolorów.

____________________________________________________________________________________________________________

Koncert
w ramach Festiwalu „Warszawskie Spotkania Muzyczne”

11.V.2011 godz. 19:00, Studio Koncertowe Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego

Orkiestra Kameralna Filharmonii Narodowej
Andrzej Sienkiewicz – puzon
Grzegorz Gorczyca – fortepian
Krzysztof Słowiński – dyrygent

Michał Spisak – Concertino na orkiestrę smyczkową
Jerzy Fitelberg – Koncert na puzon, fortepian i orkiestrę smyczkową
Antoni Szałowski – Muzyka na smyczki
Tadeusz Zygfryd Kassern – Koncert na orkiestrę smyczkową op. 15

____________________________________________________________________________________________________________

Komedia o niemej żonie

Spektakle: 5.IV.2011 godz. 19:30 (PREMIERA), 26.IV.2011 godz. 19:30, 17.V.2011 godz. 19:30, 18.V.2011 godz. 19:30, 19.V.2011 godz. 19:30, 20.V.2011 godz. 19:30, 15.X.2011 godz. 19:00, 16.X.2011 godz. 19:00, 22.II.2012 godz. 19:30, 24.II.2012 godz. 19:30, 28.II.2012 godz. 19:30, 8.VI.2012 godz. 19:30, 10.VI.2012 godz. 19:30, Teatr Wielki Opera Poznań

Libretto: Tadeusz Zygfryd Kassern na podstawie sztuki La comédie de celui qui épousa une femme muette Anatole France.
Instrumentacja, tłumaczenie i kierownictwo muzyczne: Krzysztof Słowiński
Reżyseria: Piotr Kruszczyński
Scenografia: Milena Dutkowska
Soliści i członkowie orkiestry Teatru Wielkiego w Poznaniu

Życie Leonarda u boku żony – niemowy, staje się nie do zniesienia. Postanawia on – wbrew przestrogom – skorzystać z pomocy lekarzy, specjalistów od przywracania głosu. Zabieg, jakiemu poddają Catherine sprawia, iż staje się ona nieznośną gadułą. Zdesperowany Leonard ponownie wzywa lekarzy. Ci, nie wiedząc w jaki sposób zmienić ją z powrotem w niemowę, proponują Leonardowi głuchotę. Zabieg jednak pozbawia go nie tylko słuchu. Jak kończy się ta historia? „Kto zwariował?”
Muzyka opery utrzymana w stylistyce neoklasycznej, nawiązuje do utworów kompozytora z lat trzydziestych. Jako środek wyrazu Kassern stosuje rodzaj śpiewu, będący odpowiednikiem recytatywów, ale w dziele odnaleźć można także efektowne fragmenty solowe i sceny zespołowe. Dwuaktowa komedia muzyczna na siedem głosów z akompaniamentem fortepianu nie została zinstrumentowana przez kompozytora. Poznańska premiera będzie pierwszym wykonaniem dzieła w nowo powstałej instrumentacji Krzysztofa Słowińskiego.

____________________________________________________________________________________________________________

En attendant Chopin / Czekając na Chopina

Spektakle: 17.III.2011 godz. 11:00, 18.III.2011 godz. 19:30, 19.III.2011 godz. 19:30, 22.III.2011 godz. 19:30, Teatr Wielki Opera Poznań

Kierownictwo muzyczne: Michele Fedrigotti
Soliści Teatru Wielkiego w Poznaniu
Pianiści: Olena Skrok i Krzysztof Słowiński

Uczennice rozmawiają na temat mistrza, wymieniają uwagi i komentarze dotyczące jego metody pracy i kompozycji. Wykonują niektóre pieśni i piosnki, które Chopin skomponował specjalnie dla nich, podczas różnych sytuacji towarzyskich. George Sand analizuje kompozytorski kunszt utworów Chopina, a wzruszające wspomnienia Delfiny Potockiej są pretekstem do przedstawienia niektórych utworów mistrza fortepianu.
Te nieznane rysy postaci Fryderyka Chopina i jeszcze mniej znane utwory muzyczne tworzą szaradę muzyki, słowa, myśli i uczuć. Dopiero w finale dowiedzieć się można, że była to po prostu gra salonowa wymyślona przez George Sand, która zbiera materiały do nowej powieści.
Czy Chopin się pojawi? Tego nie wiadomo aż do końca. Może zostanie wywołany, może jednak dojedzie, może ktoś się za niego przebierze… Poczekajmy na Chopina.

Fryderyk Chopin
Życzenie op. 74 nr 1
Wariacje D-dur na temat pieśni T. Moore’a, wg włoskich melodii ludowych na 4 ręce, op. posth.

Vincenzo Bellini
Casta Diva – aria Normy w transkrypcji Fryderyka Chopina

Franz Liszt, Sigismond Thalberg, Johann Peter Pixis, Henri Herz, Carl Czerny, Fryderyk Chopin
Hexameron – Wariacje na temat marsza z opery Purytanie Vincenzo Belliniego

Fryderyk Chopin
Wariacje B-dur na temat ronda „Jevends des scapulaires” z opery Ludovic Herolda-Halévy’ego op. 12

Robert Lucas de Pearsall / Gioachino Rossini
Duetto buffo di due gatti

Fryderyk Chopin
Tarantella As-dur op. 43
Wojak op. 74 nr 10
Precz z moich oczu op. 74 nr 6

____________________________________________________________________________________________________________

Koncert

3.III.2011 godz. 18:00, Filharmonia Narodowa

Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus
Jakub Jakowicz – skrzypce
Krzysztof Słowiński – dyrygent

Richard Wagner – Poemat symfoniczny Idylla Zygfryda
Ferenc Liszt – Poemat symfoniczny Festklänge
Otto Nicolai – Uwertura do opery Wesołe Kumoszki z Windsoru
Felix Mendelssohn – Koncert skrzypcowy e-moll op. 64

____________________________________________________________________________________________________________

Maski władzy. Maciejewski – podróże

Spektakle: 2.III.2011 godz. 19:30, 6.III.2011 godz. 11:00, 29.X.2011 godz. 19:00, 30.X.2011 godz. 19:00, Teatr Wielki Opera Poznań

Kierownictwo muzyczne: Krzysztof Słowiński
Reżyseria i scenografa: Sylwester Biraga
Członkowie orkiestry Teatru Wielkiego w Poznaniu

Niemalże symbiotyczna współpraca Romana Maciejewskiego przede wszystkim z Ingmarem Bergmanem, a także z Knutem Strømem zaowocowała muzyką do sztuk teatralnych, która, dzisiaj oderwana od tekstu dramatycznego, niezmiennie pozostaje wartością samą w sobie. Caligula Alberta Camusa, Makbet Williama Szekspira, muzyka do klasycznego dramatu chińskiego Śpiew lutni Kao-Tsa-Tchenga stały się pretekstem do powstania muzycznego monodramu, w którym, zgodnie z Szekspirowską formułą, „aktor odgrywa cały świat”. Poszczególne części spektaklu – Człowiek ofiarą władcy oparty na tekście chińskiej epopei, Makbet – próby i Dyktator z fragmentami dramatu Camusa – przedstawiają człowieka w różnych okolicznościach, w różnych maskach, zza których tylko czasami przedziera jego prawdziwe oblicze. Aktor przedstawia na zmianę: obraz tyrana lub jego ofiary, by w ten sposób ukazać dwoistość natury ludzkiej.
Reżyseria i scenografa została opracowana przez Sylwestra Biragę – dyrektora naczelnego i artystycznego warszawskiego Teatru Druga Strefa, w którym realizuje swoją koncepcję totalnego spojrzenia na teatr.

Comments are closed.